به سال بیست ز اوج پایه خویش

جوان سروی به بالین گاه بنشست

به محمودی شه روی زمین گشت

به گیتی ناصر دنیا و دین گشت

جهان میداشت اندر سایه خویش

عجب مهدی همه در کامرانی

بهر خانه نشاط و شادمانی