به فیروزی درین فیروزه گون مهد

که شیرش واگرفت این دایه پیر

چو بود این طفل در کار جهان خام

جهان بر پخته کاری یافت آرام

سر فیروز شه شد سرور عهد

ز بهر خطبه صدق و صوابش

جلال الدین و دنیا شد خطابش