چو شه را در شد این دیباچه در گوش

دل من بهر آن خون، بی سکون ست

دمی گر مهر شه بر بنده تابد

به گرمی خون به خون پیوند یابد

نموداری دگر رو دادش از هوش

به دل می گشت جستن هر زمانش

پرستاری ز بهر خضر خانش