نگنجید اندرون پوست جانش

سریر آرای ملک هندوان «کرن»

که بد صاحب قران «رای» ای در آن قرن

ازین شادی که آمد ناگهانش

کجا در ذره گنجد این که خورشید

دهد نزد خودش پیوند جاوید

چو با چشمه کند بحر آشنائی