نهان از دیده مردم پری وار

هزیمت را سلاح خویشتن دید

نبرد از هم دمان و خون و پیوند

به جز خاص شبستان لعبتی چند

بسوی «دیوگیر» افگند رهوار

رسید انجا و گشت ایمن ز خون ریز

عنان را نرم کرد از جنبش تیز