بشارت یافت از بخت نکوخواه

کنون حرفی که من خواندم درین لوح

چنین بخشد به دلها راحت و روح

که چون آمد دولرانی به درگاه

به رسم بندگی بر پای می بود

به فرش خاص جبهت سای می بود

به فرخ روزی اندر خلوت قصر