خضر خان را بخواند اسکندر عصر

به رسم بندگی بر پای می بود

به فرش خاص جبهت سای می بود

به فرخ روزی اندر خلوت قصر

اشارت کرد بانوی جهان را

که بیرون افگند راز نهان را

خلف را از خلیفه گوید این راز