که زان اوست کبک مرغزاری

ولیکن بود خان اعظم آگاه

که از نه طاق جفت اوست آن ماه

بدین خوش بود آن باز شکاری

برینسان مهر آن هر دو دل افروز

چو ماه نو همی افزود هر روز

به بازی بودشان عشقی که یک دم