خضر خان کز بهار زندگانی

که گردد هم نشین با خان کشور

نه او بیگانه شد از دور پیوند

که او هم شاه بانو راست فرزند

بهر سو میزند شاخ جوانی

نباید کان گلی کش بار گردد

ز خار غیرتش افگار گرد