صواب آن شد که دو لولوی هم درج

تو گوئی در تنش جان دگر شد

برند از هم دو پیکر آشنائی

میسر نیست ایشان را جدائی

شود هر یک چراغی در دگر برج

خوش آمد این سخن بانوی شه را

دو منزل شد معین هر دو مه را