کجا دو مرغ را خانه بهم ساخت

که نتواند دو کس را دید دمساز

کجا برج از دو کوکب کرد معمور

که باز از یکدگر نفگندشان دور

که باز اندر میان سنگی نینداخت

غرض هر یک به خلوت جائی خود رفت

به پای دیگران نز پای خود رفت