کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 34

چرا زونیست در گفتارشان یاد؟

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

31
اگر چه پارسی نامند اینها
#
32
ولی در هند زادند از زمینها
#
33
گر این گل در دیار پارسی زاد،
#
34
چرا زونیست در گفتارشان یاد؟
انتخاب‌شده
35
بسی گلهای دیگر هندوی نام
#
36
کز ایشان بود برد مشک خطا وام
#
37
قرنفل هم ز هند ستانست ور دی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 34 از «شماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن» است.