کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 41

گر این گل خواستی در روم یا شام

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

38
که از نام عرب شد شهر گردی
#
39
گل ما را به هندی نام زشت است
#
40
و گر نه هر گلی باغ بهشت است
#
41
گر این گل خواستی در روم یا شام
انتخاب‌شده
42
که بودی پارسی یا تازیش نام
#
43
کدامی گل چنین باشد که سالی
#
44
دهد بو دور مانده از نهالی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 41 از «شماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن» است.