کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 67

سه گونه رنگ هندوستان زمین است

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

64
که صد چون سرو آزادش غلام است
#
65
نه چون طاوس بی دنبال زشت اند
#
66
که در خوبی چو طاوس بهشت اند
#
67
سه گونه رنگ هندوستان زمین است
انتخاب‌شده
68
سیاه وسبز گندم گون همین است
#
69
به گندم گونست میل آدمی زاد
#
70
که این فتنه ز آدم یافت بنیاد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 67 از «شماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن» است.