کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 34

چو بارانی که بارد در شب تار

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۰ - جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانه دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

31
زبانش همچو موی ماند خاموش
#
32
سر موئی نماند اندر تنش هوش
#
33
بر آن مو کرد لختی گریه زار
#
34
چو بارانی که بارد در شب تار
انتخاب‌شده
35
به شاه آن موی بر کف کرده می گفت
#
36
که ای با تار مویت جان من جفت
#
37
ز تو هر موی دل بند جهانی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 34 از «شماره ۸۰ - جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانه دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن» است.