چو آیند بهری سوی شهر ما

دل ما پر از رنج و دردست و خون

ز چیز که ما را بدو تاب نیست

ز یاجوج و ماجوج مان خواب نیست

غم و رنج باشد همه بهر ما

همه رویهاشان چو روی هیون

زبانها سیه دیده ها پر ز خون