کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 40

که یابد صبر جان درد پرورد

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۳ - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

37
پریوش زین نصیحت زار بگریست
#
38
به پاسخ گفت چون بسیرا بگریست
#
39
که من بسیار می خواهم درین درد
#
40
که یابد صبر جان درد پرورد
انتخاب‌شده
41
ولی در سینه ام هجر آتش افروز
#
42
صبوری چون توان کردن درین سوز
#
43
چو شادی نیست بهر من به عالم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 40 از «شماره ۸۳ - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن» است.