کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 67

درین نومیدیم امید نو کن

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۳ - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

64
به دلق ژنده بر پشت گدائی
#
65
که رحمت کن برین جان گرفتار
#
66
ز زاری وارهان این سینه زار
#
67
درین نومیدیم امید نو کن
انتخاب‌شده
68
امیدم را به کام دل گرو کن
#
69
خلاصم ده ز شبهای جدایی
#
70
ببخش از صبح بختم روشنایی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 67 از «شماره ۸۳ - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن» است.