نهاد از سر غرور پادشاهی

که باشد سوزش جان دل نوازی

گرفتاری که رنج عاشقی برد

هم از دل زنده گشت و هم ز دل مرد

در آمد چون گدایان در گدائی

که ای داننده راز درونم

درین حسرت، تو میدانی که چونم؟