بهاری از کف خضر آب خورده

به سوی شاه خود دزدیده می دید

گهی پیدا، گهی پوشیده می دید

رخی اندک به سبزی میل کرده

روان سرو تر و سبز و جوان هم

ندیده سبزه و آب روان هم

تو گوئی رنگ سبزش گاه دیدن