ازان پس به گیتی بماند بسی

اگر پادشا چاره ای سازدی

کزین غم دل ما بپردازدی

بسی آفرین یابد از هرکسی

بزرگی کن و رنج ما را بساز

هم از پاک یزدان نه ای بی نیاز

سکندر بماند اندر ایشان شگفت