بجز هر لحظه بوسی و کناری

چو آسود از دو جانب شعله را تاب

در آن آسایش آمد هر دو را خواب

از آن پس شان نبود از بخت کاری

ازین، کردن به دزدی سینه تسلیم

وزو، تاراج کردن توده سیم

از این، بستن برو زلف کره گیر