تعال الله ندانم کان چه دل بود

بدان دشمن که محکم داشت تمکین

چراغ ملک را بردن شبانگاه

به حصن گوالیر از منظر شاه

که نزدش گوهری زانگونه گل بود؟

خضر می رفت و عقلش کرده ره گم

ز خضرای فلک در تالش انجم