بسی می خواست داد خود ز دادار

فلک کور است، یاب کورتر باد!

وزین سو خضر یوسفت روی چون دید

که چشم آزار یعقوبیش بخشید

به درد چشم کرد درد دل یار

زهی نیرو که در پنجاه فرسنگ

سر بدخواه زد شمشیرش از چنگ