کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 50

که شد پابوس او سرو بلندت

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

47
«دول رانی» که در پیشت کنیزیست
#
48
کنیز ارمه بود، هم سهل چیزیست
#
49
شنیدم کانچنان گشت ارجمندت
#
50
که شد پابوس او سرو بلندت
انتخاب‌شده
51
نه بس زیبا بود، کز چشم کوتاه،
#
52
پرستار پرستاری شود شاه!
#
53
کدو در صحن بستان کیست، باری؟
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 50 از «شماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»» است.