ز چیزی که بود اندران جایگاه

جهانی برست از بد داوری

برو مهتران خواندند آفرین

که بی تو مبادا زمان و زمین

فراوان ببردند نزدیک شاه

نپذرفت ازیشان و خود برگرفت

جهان مانده زان کار اندر شگفت