کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 137

ز فرماینده، تیغ گوهرین جست

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

134
تو گوئی خواهد از وی موج خون جست
#
135
ز راه مهر دامن در کشیده
#
136
به خونریز آستینها بر کشیده
#
137
ز فرماینده، تیغ گوهرین جست
انتخاب‌شده
138
کشید و کرد دامان قبا چست
#
139
برآمد گرد آن سرو گرامی
#
140
که از سر سبزی خود بود نامی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «شماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»» است.