که ای جان من و آشوب جانم

ز خونش هر گیا خضری دگر شد

بگرد بار خود می گشت جانش

همی گفت این حکایت از زبانش

که در کار تو شد جان و جهانم

چون من بهرت، ز جان کردم جدائی

مبری ز آشنایان، اشنائی