خضر خان، کاب حیوان بودر در جام،

ولی مرگست دوری ز آشنایان

جدائی های هر پیوندم از بند

نه چون درد جدائی شد ز پیوند

درین دریای خون، گم شد سرانجام!

غرض، چون خضر خورد آن شربت حور

همان می خورد «شادی خان» هم از دور