فغان زان سیل کاندم کاندر آید

ستور بد، کهش ریزی، زند شاخ

چو نافرجام را بر سر کنی جای

مشو رنجه، گرت بر سر نهد پای

ز پلوان بگذرد، بر پل بر آید

ز تندی گر چه کارت را بلندی است

سبک بودن نه رسم هوشمندی است