بود مرد خرد، کرپاس بر دوش

چو توسن ز اشتر، از وی رم خورد شوی

به رسم عاقلان بگزار تن را

مکن خدمت هوای خویشتن را

هم آگوش زنان، ابریشمی پوش

ز دانش کن لباس تن، که زیب است

نسیج و پرنیان، ابله فریب است