به صد خوبی نشاند در دل و جان

ز هجرت پانزده گیرند و هفصد

وگر داننده پرسد بیت چند است

درین نامه، که از عشق ارجمند است

غم خوب «دول رانی خضر خان»

درین میمون سواد خضر خانی

ز کلک افشاندم آب زندگانی