چو من خود را زره یکسو فگندم

گلو بسته دروغین دفتری چند!

دریغا! رهبر داننده در پیش

دل من هم بران گمراهی خویش!

گنه بر دامن رهبر چه بندم؟!

ندیدم پی، بهر جانب که راندم

ز همراهان و رهبر، دور ماندم