چه حاجت، من که گویم حاجت خویش

خداوندا، به سوئی ره نمایم

که با این رهنما، سوی تو آیم

همه کس، حاجتی آرند در پیش،

نمی خواهم ، ز تو، بخشی چو هر کس

تو خسرو را چه می بخشی، همان بس!!