فتد ار بعد عمری کار زاری

بلی مردان بهر سازی و سوزی

کسان را پرورند از بهر روزی

بود هر روز عشرت را شماری

به کاری ناید، ار، یاری در آن روز

به سوزش دل که نبود یار دل سوز

بود تیر از برای رزم نخچیر