تو بی آن، چوبه دان چوبه تیر

به کاری ناید، ار، یاری در آن روز

به سوزش دل که نبود یار دل سوز

بود تیر از برای رزم نخچیر

کمان گر بشکند هنگام پیکار،

«زهی!» کی یابد از لب های سوفار!

بیائید آن که دارد کار با ما