«زهی!» کی یابد از لب های سوفار!

بود تیر از برای رزم نخچیر

تو بی آن، چوبه دان چوبه تیر

کمان گر بشکند هنگام پیکار،

بیائید آن که دارد کار با ما

شوید از عهد و پیمان یار با ما

شود گر عهدها محکم به سوگند