نه یک صف بلکه صد سد گران سنگ

چو کوهی که به پشت کوه بنشست

پس پیلان، سواران صف کشیده

به جوش از پشت ماهی تف کشیده

که صحرای جهان زیشان شده تنگ

همه خان و ملوک اندر چپ و راست

به سختی در نشسته از پی خاست