سلیح و ساز هر یک خسروانه

که صحرای جهان زیشان شده تنگ

همه خان و ملوک اندر چپ و راست

به سختی در نشسته از پی خاست

ز آهن گشته دریای روانه

جوانان کرده ترکش ها پر از تیر

برایشان در دریغ، این عالم پیر