کمان کاو خم زد اندر کینه جوئی

محیط این سپه شد موج در موج

چو تیر پر دلان زد نغمه نی

جگرهای کبابش داده هم می

به استهزا تواضع کرد گوئی

نمود اندر نظرها در چنان راغ

هوا از پر کرکس چو پر زاغ