نظر از رخش خنجر خیره می شد

که محرابیست یا محراب زرتشت

ز شمشیری که هر یک سیر می زد

شعاع تیغ هم شمشیر می زد

جهان در چشم مردم تیره می شد

سنان جاسوسی هر دیده می کرد

همه زخم زبان پوشیده می کرد