بهر رخنه چو موشان می خزیدند

شد از مومن به گردون بانگ تکبیر

ز گبران بانک «ناراین» هوا گیر

پلنگانی که چون آهو دویدند

شده پیل از خدنگ غرقه سوفار

بسان خار پشت و پشته خار

ز پیل آویخته هر پیلبانی