گم شدگانیم در این تنگنای

از من و از طاعت من بی نیاز

نفس مرا کوست سزای گداخت

گر ننوازی که تواند نواخت

ره تو نمائی که توئی رهنمای

راه چو در پرده کارم دهی

باز کن آن پرده که بارم دهی