دور مدار از من و کردار من

قوت شیرینم چنان ده به چنگ

که آهوی من باز رهد زین پلنگ

آنچه بود مصلحت کار من

تا ندهد فضل تو باران فراخ

کشته کس برندهد نیم شاخ

تخم عمل ده که بکارش برم