ابر کرم بخش کزان بر خورم

تا ندهد فضل تو باران فراخ

کشته کس برندهد نیم شاخ

تخم عمل ده که بکارش برم

گوشم از ان ابر پر آوازه کن

گلشن امید مرا تازه کن

آن عملم بخش که بی گفتنی