ور تو همان آب و گلی در سرشت

آیینه صورت رحمانت ساخت

آینه زینگونه که داری بچنگ

آه و هزار آه که داری به زنگ

پخته شو از مایه گلخن خشت

مرتبه ای جو که برانی به ماه

کس نخورد شربت باران ز چاه