این خرد و نطق که زان تواند

کادمی از ناطقه زنده است و بس

پس چو چنین است سخن جان ماست

وانکه بد و زنده بود زان ماست

هر دو به هم شیره جان تواند

گر به خرد گنج نهان داده اند

لیک کلیدش به زبان داده اند