کور چه بیند که بصر نیستش

دیده که در وی نظر پاک نیست

سرمه آن دیده به جز خاک نیست

دیده نباشد که نظر نیستش

دل چو رخ خوب تمنا کند

دیده به ناچار تماشا کند

زانچه که دل را غم آوارگی است