هر چه کند جای به دلها نکوست

هر صنمی را که نمک بیشتر

خسته دلان را دل ازو ریش تر

حسن نه نیکویی رنگ است و پوست

نیست غم از رنگ و صفایی که هست

ناز و کرشمه است بلایی که هست

آنکه در و شوخی خوبان کم است