نیست غم از رنگ و صفایی که هست

خسته دلان را دل ازو ریش تر

حسن نه نیکویی رنگ است و پوست

هر چه کند جای به دلها نکوست

ناز و کرشمه است بلایی که هست

آنکه در و شوخی خوبان کم است

میل بد و هست ولی یکدم هست